Deze maanden pleitten gemeenten voor meer geld, met name om steun en zorg inhoud en vorm te blijven geven. In het handelen van de – gemeentelijk – overheid is de kracht van de economie de belangrijkste meetlat geworden. Ik vind de vraag om meer geld dan ook – hoe terecht misschien ook – veel te eenzijdig.  Loonwaardenmeting, productie draaien in je caseload, kostprijs, standaard-eenheid, het is doorgedrongen tot aan de ‘keukentafel’. “Inkoop om vraag en aanbod op elkaar af te stemmen”, dat gaat over mensen waar relatie mee nodig is om dat ze extra steun of hulp nodig hebben.  Bij de inkoop en resultaten geldt een rechtlijnig nuttigheidsdenken waar efficiëncy en kostenbeheersing heilig zijn. Vertrouwen en empathie zijn uit de systemen gefilterd omdat er geloof is in voorspelbaarheid en in getalsmatige onderbouwingen.

Er zijn gemeenten die ook – en zelfs – aan presentie-werk met mensen in hele kwetsbare situaties een certificering vragen als voorwaarde tot financiering. Tijd – voor aandacht -om improviserend samen op te trekken, de bewezen factor voor een effectieve relatie, is onderdeel van de marktwerking. Welzijn is een ‘business model’ te behalen in zoveel gesprekken, zoveel weken of maanden. Tijd is onderdeel van de prijs per product.

Ik wil meer zelfkritiek van gemeenten, dat innovatie te weinig de ruimte krijgt. Dat risicobeheersing te veel het keurslijf voor professionals is. Dat tijd en aandacht en leren(d) ontwikkelen noodzaak zijn om verder te komen als en met mensen.

“Een plek om te zijn” of in de woorden van een psychotische man “een reden om uit bed te komen” – is dat een legitieme reden van bestaan van een organisatie?

Is de drijfveer van een professional, in welke rol ook, om mensen te zien zoals ze zijn ook een grond onder professionaliteit?

Ja!

En als de overheid dat niet erkent of stimuleert, is dat dan een reden om altijd maar meer geld te vragen?

Hoe kan de overheid in samenspel met vele partnerorganisaties in het publieke domein daarin veranderen? Daar levert bendeleiders graag een bijdrage aan.

Bart Eigeman

bendeleider